مناظره‌ي راديويي!

با خبر شديم كه فردا ۳۰ بهمن از ساعت ۳:۳۰ تا ۵ بعد از ظهر، گفتگويي زنده پيرامون سد سيوند با حضور كارشناسان ميراث فرهنگي و برخي از كارشناسان مستقل در راديو سراسري ايران برگزار خواهد شد. نمايندگان سازمان ميراث فرهنگي در اين جلسه عبارتند از حجه الاسلام طه هاشمي معاونت سازمان و دكتر موسوي معاون پژوهشي سازمان. (نكته‌ي تلخ و عبرت آموز اين ماجرا آن است كه  سازماني كه پاسداري از ميراث فرهنگي و تاريخي ما را به عهده دارد، اكنون نمايندگانش نيرو و توان كارشناسي خود را در دفاع از تخريب اين ميراث به كار گرفته‌اند .... دوستاني كه در تجمع ۱۸ بهمن حاضر بودند حتما سخنان كارشناسانه‌ي دكتر موسوي را به خاطر دارند!) 

قابل توجه آنكه تركيب كارشناسان مستقل، كه مواضعي انتقادي نسبت به اين پروژه‌ي به ظاهر ملي را ابراز خواهند داشت به احتمال زياد عبارتست از: دكتر دادخواه(حقوق)، مهندس درويش(محيط زيست)، مهندس زعيمي(سد سازي). احتمال كمي هم هست كه دكتر ورجاوند نيز در اين تركيب حاضر شوند.

با درود بر اين عزيزان و آرزوي موفقيت براي ايشان، از شما دوستان گرامي خواهشمنديم در مورد به اين خبر به هر روش ممكن اطلاع رساني نماييد. / سپاس و درود

در "تجمع مردمي" سعادت شهر فارس چه گذشت؟

روزنامه خبر جنوب(يكشنبه29بهمن): حدود 500 نفر از كشاورزان روستاي شوراب از توابع شهرستان رسنجان فارس مقابل استانداري فارس خواستار آبگيري هر چه سريعتر سد سيوند شدند.به گزارش خبرنگار ما، اين گروه با سردادن شعارهايي چون«مجلس قانون گذار، حمايت، حمايت» و «استاندار محترم در انتظار آبيم» و«آبگيري سد سيوند حق مسلم ماست» و با همراه داشتن پارچه نوشته هايي
برخواسته خود مبني بر آبگيري اين سد پافشاري كردند،رستمي،مدير دفتر فني سازمان آب، گفت:ما در آبگيري سد سيوند مطيع تصميمات اتخاذ شده سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري هستيم،وي به كشاورزان نويد داد:پس از اعلام سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري اين سد آبگيري مي شود.مديرعامل سازمان آب منطقه اي استان فارس نيز خطاب به اين كشاورزان گفت:براساس نتايج آخرين جلسه
اي كه دي ماه در تهران برگزار شد،كاوش هاي صورت گرفته در خصوص سد سيوند كفايت مي كند و
نيازي به كاوش هاي جديد نيست.مهندس خليل رضاييان افزود:درخواست شما براي آبگيري سد سيوند را به وزارتخانه متبوع خويش اعلام مي كنم. وي اظهار داشت:سدسيوند در اهداف خود تامين آب منطقه به ويژه مناطقي چون ارسنجان را به دنبال دارد،زيرا اين منطقه دچار كم آبي است.رضاييانگفت:براساس مطالعاتي كه مشاوران خارجي در سال 51 انجام دادند چندين هدف از احداث سد سيوند دنبال مي شود كه كنترل سيلاب منطقه،تضمين آب كشاورزي افرادي كه از آب رودخانه سيوند استفاده مي كردند اما دچار نوسانات آب شدند و تامين آب شرب منطقه ارسنجان اين اهداف را تشكيل مي دهد.اين كشاورزان در پايان اين اجتماع بيانيه اي قرائت و اعلام كردند كه در صورتآبگيري نشدن سد سيوند، موضوع
را باز هم پيگيري خواهند كرد.اين گردهمايي در حاليانجام گرفت كه در تهران گروه هاي طرفدار حفاظت از ميراث فرهنگي،در تجمع هايي خواستار عدم آبگيري سد سيوند شدند.
متن كامل اين خبر را در وبلاگ خانم نازنين متين بخوانيد.

 

اعتراض «مردمي» به تاخير در آبگيري سد سيوند!

صدا و سيما شب گذشته با آب و تاب خبر تحمعي اعتراضي علیه تاخیر در آبگیری سد سیوند را پخش كرد كه معترضين عده ای مثلا کشاورز روستایی اهل سعادت شهر بودند. اين عده كه ظاهرا با هدايت امام جمعه‌ي اين شهر ، مصمم به دفاع از حقوق حقه‌ي خود شدند، عدم آبگيري سد سيوند را تهديدي براي فعاليت هاي كشاورزي خود قلمداد كردند.(بگذريم كه كارشناسان مستقل آبياري و محيط زيست معتقدند كه: اولا با آبگيري سد سيوند، بر ميزان شوري خاك منطقه‌ي ارسنجان كه در پايين دست سد واقع است افزوده مي‌شود. ثانيا ميزان آب‌هاي زيرزميني استان فارس به حدي است كه با استفاده از روش‌هاي آبخان داري، مي تواند تا دو برابر سطح زير كشت فعلي اين استان را پوشش دهد)ژ

پخش خبر چنين تجمعي در يك شهر كوچك استان فارس از سوي صدا و سيما در حالي است كه: ۱- تجمع اعتراضي چند صد نفري مقابل مجلس (در ۲۵ بهمن)  به چشم «رسانه‌ي ملي» نيامد  ۲- در تجمع اعتراضي مقابل مجلس، بوميان و عشاير بختياري منطقه هم حضور جدي و ملموسي داشتند و حتي در خود ارسنجان هم حركت‌هايي در مخالفت با سد سيوند انجام شد.

پس باز هم با همان داستان قديمي سر و كار داريم كه در كشور ما تنها بخشي از مردم، « مردم » به حساب مي‌آيند كه با مواضع رسمي هماهنگ باشند. صداي بقيه شنيده نمي‌شود زيرا صداي آنان در فريادهاي برحق «مردم» واقعي و «هميشه در صحنه» گم مي‌شود.

به قول دوستمان مهدي (كه اهميت اين خبر را يادآور شد) اين جمعيت آن چنان شعار های قلمبه ای ميدادند که توي دهن ما دانشحوها هم نمی چرخد! ... به هر حال در خوش بينانه‌ترين حالت مي‌توان حدس زد كه اطلاعات غلط يا ناقصي به اين عزيزان داده‌اند.

متن كامل‌تري پيرامون اين خبر را در وبلاگ مهار بيابان زايي(مهندس درويش) ببينيد.

(دوستان لطفا اگر لينكي از بازتاب اين خبر در رسانه‌ها داريد، در همين پست كامنت بگذاريد/ درود)

باز هم تجمع در اعتراض به آبگیری سد سیوند

 

خبردار شدیم که روز پنجشنبه ۲۶ بهمن ماه، بیش از ۱۰۰ نفر در مقابل سازمان میراث فرهنگی در اعتراض به آبگیری سد سیوند تجمع آرامي برگزار کردند.

خبرهای بیشتر را در نجات پاسارگاد بخوانید.

شکایت از وزارت نیرو و میراث فرهنگی

برای جلوگیری از آبگیری سیوند انجام می‌شود

شکایت از وزارت نیرو و میراث فرهنگی

آفتاب: مخالفین آب‌گیری سد سیوند از وزارت نیرو و سازمان میراث فرهنگی به دادگاه شکایت می‌کنند. محمدعلی دادخواه وکیل پایه یک دادگستری با اعلام این خبر به خبرنگار آفتاب افزود: «با استناد به نظریه 308/7 اداره کل امور حقوقی قوه قضائیه، هر شهروند ایرانی حق دارد تا در مواردی که احساس می‌کند عملکرد دولت و یا دیگر نهادهای اجرایی در حال تضییع حقوق وی هستند به مصداق امر به معروف و نهی از منکر از آن‌ها به دادستانی شکایت کند». 

دادخواه در توضیح این نظریه به خبرنگار آفتاب گفت: «به هنگام طرح دعوی علیه طراحان مترو اصفهان، قاضی شعبه پنج دادگاه اصفهان، شکایت بنده را به این دلیل که نه مالک چهار باغ بودم و نه نماینده میراث فرهنگی رد کردند. به دنبال این تصمیم نامه‌ای به اداره کل امور حقوقی قوه قضاییه فرستادیم که در پاسخ این نظریه را ارسال کردند که بر اساس آن، آنچه دولت به صورت مالکیت عمومی در اختیار دارد متعلق به ملت است. به بیان دیگر دولت به نمایندگی از ملت و توسط دولت‌مردان تصدی این اموال را در اختیار دارد».

دادخواه با تاکید بر این نکته که «این نظریه بی‌شک پیشرفته‌ترین قانون در طول تاریخ دادگستری کشور است» افزود: «بر اساس همین قانون در حال تدوین شکایتی علیه وزارت نیرو و سازمان حفظ میراث کشور هستیم تا از ادامه ساخت و آب‌گیری سد سیوند جلوگیری کنیم».

مصاحبه ماهنامه ایرانمهر با کورش زعیم درباره آبگیری سد سیوند

مصاحبه ماهنامه ایرانمهر با کورش زعیم

درباره آبگیری سد سیوند

27 بهمن 1385

ایرانمهر: آقای مهندس زعیم، سدسازی روی رودخانه سیوند در گذشته هم سابقه داشته، چطور است که سد کنونی اینهمه دشواری ایجاد کرده است؟

زعیم: سدسازی روی رودخانه سیوند پیشینه تاریخی دارد. رودخانه سیوند از کوههای شمال دهو و پاسارگاد و قصر یعقوب سرچشمه می گیرد و 200 کیلومتر تا رودخانه کر در جنوب مرودشت ادامه دارد. منابع آب رودخانه سیوند چشمه سارها و زه آبها هستند که پس از ریزش به رودخانه بیشتر در کف رودخانه فرو می روند. آبرفتی کف رودخانه آنقدر زیاد است که گاهی رودخانه بعلت فرورفت آب برای چند کیلومتر خشک می شود و دوباره در پایین دست زاینده می شود. نیاکان ما آگاهی کامل از امکانات این رودخانه داشته اند و شمار زیادی آب بند و پل روی آن احداث کرده بودند که آثار آنها هنوز مانده است. نوع طراحی آب بندهایی که از زمان هخامنشیان روی این رودخانه ساخته شده بوده نمایانگر دانش زمین شناسی، مهندسی هیدرولیک و مهندسی ساختمان ما ایرانیان در آن زمان بوده است. بیشتر بندها با دانش اینکه بستر رودخانه آب را نگه نمی دارد، و اینکه بلندای زیاد آب می تواند به کشتزارها و آبادی های پیرامون آسیب برساند، کوتاه و فقط برای تقسیم آب یا حق آبه ها در بهار و تابستان طراحی شده بوده اند، که نشان می دهد دانش و شعور نیاکان ما چقدر بیشتر از ما بوده است. هنوز این حق آبه ها وجود دارند و جزوی از سند مالکیت زمینهای این منطقه هستند و تصور نمی رود که دولت بتواند بیش از تامین حق آبه های ساکنان و کشاورزان، آبی برای مصرف های دیگر داشته باشد. قول دولت که با این سد خواهد توانست آب فراوان به کشاورزان دشتهای پایین دست مانند ارسنجان برساند قابل انجام نیست. بند مادآباد رودخانه سیوند که از زمان هخامنشیان هنوز پابرجاست، نماد دانش و تکنولوژی و خِرَد ایرانی است. در برابر آن، سد کنونی سیوند را که یکی از شاهکارهای خِِرَد جمهوری اسلامی است داریم که روی بستری از سنگ آهک دولومیت و سنگهای آهکی دیگر که محلول در آب هستند ساخته شده است تا آبی را که وجود ندارد صدها کیومتر انتقال دهد.

ایرانمهر: تصمیم گیری برای گزینش محل کنونی احداث سد سیوند چگونه انجام گرفته واز چه زمانی این کار برنامه ریزی شده است؟

زعیم: ما تلاش زیادی برای پیگیری مراحل مختلف مطالعات و طراحی ها کردیم و یکی از ازهمکاران ما، مهندس محمد اسدی که از کارشناسان خبره زمین شناسی و مهندسی سازه های آبی است، در جستجوی مطالعات زمین شناسی و مکانیابی سد هم در تهران و هم در شیراز به بن بست های اداری برخورد کرد. ولی آنچه بدست آمده حاکی از آن است که بررسی های مهندسی و توجیهی سد سیوند نخست در سال 1370 توسط مهندسان مشاور امریکایی جاستین کورتنی انجام گرفت که گزارش آنها ظاهرا" گم شده و در دسترس نیست. در سال 1372 طراحی سد به یک شرکت ایرانی سپرده شد که اثری از این طرح هم وجود ندارد. سپس طراحی سد را به شرکت دیگری که وابسته به نظام است سپردند. سد با بلندای 57 متر روی نقطه ای از کف رودخانه با بلندای حدود 1797 از سطح دریا طراحی و ساخته شده است. سال گذشته مجری ادعا می کرد که 77 درصد سد پایان یافته و تا سه ماه بعد آماده آبگیری خواهد بود. من در همان زمان گفتم که اتمام 23 درصد باقیمانده در طی سه ماه، هنگامی که برای ساخت 77% دوازده سال وقت صرف کرده اند بسیار پرسش انگیز است. امسال باز ادعا می کنند که سد پایان یافته و آماده آبگیری است ومن باز می گویم که خیلی مانده تا ساختمان سد به اتمام برسد. در هر حال، به نظر می رسد که مجریان حتا آگاهی کافی از میزان آبگیری، توان آبدهی رودخانه و گستره دریاچه پشت آن ندارند. گنجایش ذخیره طراحی شده پشت سد 255 میلیون متر مکعب برآورد شده که بسیار فراتر از توان آبدهی رودخانه سیونداست. جریان آب رودخانه می تواند در بهترین شرایط گنجایش مفید 180 میلیون متر مکعب را تامین کند که بلندای سد را 40 متر، یعنی 17 متر کوتاه از آنچه ساخته شده، تعیین می کند. البته این در صورتی است که سد بتواند این میزان آب را نگه دارد.

ایرانمهر: ادعای شما بر پایه چه اطلاعات و محاسباتی است؟

زعیم: اگر سد بطور کامل آبگیری شود، که امکان آن وجود ندارد، بلندای آب 1854 متر از سطح دریا خواهد بود. این بلندای آب تمامی تنگ چشمه (بلاغی) را که بلندای آن بسیار کمتر است، تمام روستاهای در مسیر را که بلندای آنها حدود 1830 تا 1843 متر است و همه دشت پاسارگاد را که بلندای آن ازسطح دریا بین 1820 تا1850 متر است، خواهد پوشاند. آرامگاه کورش، تخت کوهک، مادر سلیمان، مبارک آباد، ابوالوردی و گستره باستانی کردشول حدود 7 تا 15 متر به زیر آب خواهند رفت.

اگر سد فقط تا بلندای 40 متر آبگیری شود که بیشینه توان رودخانه سیوند است، یعنی 17 متر پایین تر از بلندای سد ساخته شده، بیشتر دشت پاسارگاد زیر آب خواهد رفت. حد فاصل دریاچه سد و دشت پاسارگاد دره ای میان کوه تخت طویله و کوه کلات است که رودخانه سیوند در آن جریان دارد. در زمان هخامنشیان آب سیوند کشتزارهای منطقه و تاکستان های پیرامون را که مواد اولیه کارگاههای شرابسازی و خوراک ارتش بزرگ امپراتوری ایران را فراهم می کردند، آبیاری می کرد.

ما برای بازبینی بلنداهای اعلام شده مجریان سد کارهای زیر را انجام دادیم. آقای مهندس اسدی نقشه های زمین شناسی وزارات نیرو را با نقشه های وزارت نفت و سازمان زمین شناسی بررسی کرد و مغایرت های زیادی حتا در بلنداهای ذکر شده در نقشه های رسمی کشور یافت. آقای دکتر ورجاوند نقشه های زمین شناسی میراث فرهنگی را بررسی کردند که ظاهرا دارای غلط های زیادی در ثبت بلنداهاست. من خودم نقشه ماهواره ای منطقه را پیاده کردم و همراه با مهندس اسدی بلنداهای تنگ چشمه (بلاغی) و بستر رودخانه را با نقشه های وزارت نیرو مقایسه کردیم.

شما هم می توانید با یک نگاه ساده به نقشه های زمین شناسی سازمان زمین شناسی یا شرکت ملی نفت، به این اعداد دست یابید. آنها که دسترسی به اینترنت دارند، می توانند مانند من نقشه های ماهواره ای منطقه را بررسی کنند و ببینند که در ارتفاع سد که 1854 متر است، چه گستره ای از دشت پاسارگاد بزیر آب می رود.

ایرانمهر: مجریان طرح اعلام کرده اند که بزودی سد را آبگیری خواهند کرد. آیا شما می گویید که این کار امکان پذیر نیست؟

زعیم: پشت هر سد، بخشی از ژرفای دریاچه، آب مرده بشمار می آید، یعنی مقدار آبی که امکان بهره برداری از آن وجود ندارد. حجم آب مرده سد سیوند حدود 70 تا 80 میلیون متر مکعب است که برای پرکردن آن باید سد را تا بلندای 15 متر آبگیری کرد. با محاسبات ما، مجریان نخواهند توانست بیش از 10 تا 15 متر را آبگیری کنند، زیرا آبرفت زیر سد و دیواره های دریاچه پشت سد آنقدر زیاد است که آب تا بیش از آن بلندا بجای نمی ماند.

بر پایه گزارشهای زمین شناسی، دیواره های سد در هر دو سوی سد و دیواره های دریاچه پشت سد از جنس سنگ آهک کاستی است که در تماس با آب حل می شود، بنابراین، این دیواره ها بسیار آبرو هستند. اگر بخواهند سد را آب بند کنند، باید حدود یک میلیون متر مربع سطح دیواره ها را در دو سوی سد و در درازای دریاچه آب بند کنند که هزینه آن سرسام آور و بسیار بیشتر از هزینه ساخت خود سد خواهد بود. اگر تا فقط تا بلندای 15 متر آبگیری کنند، این همان بخش ذخیره آب مرده خواهد بود که قابل بهره برداری نیست. نیاکان ما در زمان هخامنشیان از ساختار زمین شناسی این منطقه بخوبی آگاه بوده اند و به همین دلیل فقط به ساختن بند های کوتاه برای تقسیم آب میان روستاها و کشاورزان بسنده کرده بودند.

ایرانمهر: ارزیابی شما از پروژه سد سیوند و اینکه افزون بر مسائل فنی، آثار باستانی را هم نابود خواهد کرد چیست؟

زعیم: مسئله سد سیوند سه بعد دارد: مهندسی، اقتصادی و فرهنگی. شما از یک دولت انتظار دارید که در برنامه ریزی، طراحی و ساخت یک سد بزرگ و پر هزینه که یک پروژه مهم ملی بشمار می رود، همه این ابعاد را بررسی کرده باشد، ولی در مورد این پروژه حتا یکی از این ابعاد را هم درست انجام نداده اند!

گستره آبگیری سد سیوند شامل تنگ چشمه ( تنگ بلاغی) هم می شود. از آنجا که آب رودخانه سیوند از چشمه سارها تامین می شود و در امتداد مسیر آن هم چشمه های زیادی در دل کوه وجود داشته، آن تنگ را «تنگ چشمه» می خوانده اند که پس از یورش مغولان و ترکان به ایران به «بلاغی» ترجمه شده است. گستره تنگ چشمه و دشت پاسارگاد یکی از شناخته شده ترین و کهن ترین کانون های فرهنگ ایران باستان و تمدن بشری در کشور ماست که آثاری از هفت هزار سال پیش تا یورش تازیان در آن نهفته است. از آپادانا که از سنگهای آذرین ساخته شده بگذریم، در صورت آب اندازی سد سیوند، گستره تنگ چشمه (بلاغی)، پاسارگاد، آرامگاه کورش، تخت سلیمان، تخت گوهر، نقش رستم، شهر استخر، نقش رجب، تخت تاووس، و شماری کارگاههای نظامی و صنعتی دوران هخامنشی (مانند نعل سازی، شمشیرسازی، شراب سازی، کوزه گری و غیره)، قصر یعقوب و دهکده های هخامنشی، با خطر نابودی تدریجی بعلت افزایش رطوبت هوا، بالا آمدن سفره آب زیر زمینی، و یا رفتن زیر آب، روبرو هستند. بی توجهی به این ثروت عظیم میراث تاریخی و فرهنگی در هنگام برنامه ریزی و طراحی سد را نمی توان فقط به ناآگاهی ارتباط داد. افزون بر آن، تنگ چشمه منطقه رفت و آمد ارتش هخامنشی بوده و جاده ای برای جابجایی سپاهیان در آنجا احداث شده که جزو افتخارات ایران و یک میراث جهانی بشمار می رود. اگر با دقت به دیواره های مسیر رودخانه در تنگ چشمه نگاه کنید، آثار تیشه سنگکاران را می بینید که احتمالا برای ایجاد آبروها و راهروها سنگهای کوه را تراشیده بودند.

تاریخ این منطقه به هزاران سال پیش از دوران هخامنشی می رسد و آثار کارگاههای دوران های نوسنگی، آهن و سفالگری در آنجا نمایان است که نشانه های یکی از کهن ترین کانونهای تمدن بشری است. اثبات وجود این آثار، افزون بر حضور کاوشگران ایرانی و خارجی در گذشته، جای پای قاچاقچیان آثار باستانی است که در سراسر منطقه دیده می شود. حال چگونه و چرا قصد دفن این عظمت تاریخی را داشته اند، جمهوری اسلامی باید به ملت پاسخ بدهد.

ایرانمهر: آیا شما با همه معترضان همصدا هستید که سد سیوند نباید آبگیری شود، و حالا این سد ساخته شده، چاره چیست؟

زعیم: به باور ما، این سد را نخواهند توانست آبگیری کنند، اگر هم آبگیری آن را آغاز کنند، فقط برای چند متر و جنبه نمایشی خواهد داشت. با توجه به اینکه نه تنها بی توجهی به اطلاعات زمین شناسی شده و مکان یابی سد ناکارشناسانه و خطای مهندسی بوده، آسیبهای جبران نشدنی به میراث فرهنگی جهانی را نمی توان خطای سهوی تلقی کرد. در طی این دوازده سال که سد در حال ساخت بوده، سازمان حفاظت میراث فرهنگی کجا بوده و یا اینکه از اینهمه کنده کاری قاچاقچیان آثار باستانی چگونه آگاهی نداشته اند؟

از دید اقتصادی، سدی که باید سه ساله ساخته می شده، بیش از دوازده سال طول کشیده و بودجه سه میلیارد تومانی آن اکنون به بیش از شصت میلیارد و آنگونه که اخیرا اعلام شده به هشتاد و پنج میلیارد رسیده است. با هزینه ساخت این سد می شد چند سد مشابه دیگر را هم ساخت. بنابراین، یک سد غیر ضروری را با یک طرح و سازه غلط در یک محل نامناسب زمین شناسی و در یک محل ممنوعه میراث فرهنگی جهانی، در طی دوازده سال یا چهار برابر زمان واقعی به سی برابر هزینه واقعی می سازند، و هیچ کس خبر نداشته؟

در هر حال، اکنون تنها را چاره، کاربرد این سازه برای سیل بند و پیروی از همان شیوه تقسیم آب هخامنشیان است.

این فاجعه سد سازی تنها ویژه سد سیوند نیست. داستانهای سدهایی مانند سد لار، سد مدنی تبریز، سد پانزده خرداد قم، سد ساوه، سد پیشین بلوچستان، سدهای سه و چهار کارون، صد ملاصدرای فارس که تپه هفت هزار ساله مهر را نابود می کند، سد شهدا که شهر باستانی ارجان را نابود می کند و شماری فجایع فرهنگی و اقتصادی دیگر که هنوز بازگو نشده اند.

گزارشي از تجمع اعتراضي 25 بهمن ماه در مقابل مجلس

(اين گزارش، روايت  كوتاهي است از تجمع اعتراضي مقابل مجلس به قلم دوستان خوبمان)

 

 

 

 

گردهمایی برابر درب شمالی خانه ی ملت ( مجلس شورای اسلامی )

 

در اعتراض به اب گیری سد سیوند در گردهما یی ها و بیانیه ها ی گروه های مردمی روز 25بهمن ماه 85 جمعیتی نزدیک به 200 نفر از نمایندگان گروه های مردمی از ساععت 10 صبح به مدت 3 ساعت (تا 13بعد از ظهر ) در برابر درب شمالی خانه ی ملت اقدام به برگزاری گردهمایی خود جوش نمودند.

خواست های این گروه عبارتند از : (۱) پاسخ گویی روشن نمایندگان ملت به چرایی تخریب آثار فرهنگی، باستانی و طبیعی ایران بویژه  آثار مخرب پروژه ی سد سیوند که اکثر عملیات سازه ای آن در یک ساله اخیر و با توجه به اعتراض های کارشناسی و مردمی پیرامون آن انجام شده (۲)  دیدار با رییس کمسیون فرهنگی و رییس کمسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی .

لازم به ذکر است نمایندگان ملت در اقدامی عجیب و مثال زدنی که در صبح گردهمایی در روزنامه ها منعکس شد ، به طور ضمنی  با آب گیریی مختصر(!)  سد سیوند موافقت کردند. گویا نمایندگان ملت فریاد مردم را برای پاسداری از یادمان های باستانی و طبیعی ایران نشنیده بودند .آرزومی کنیم این بارشنیده باشند .  

این گروه که 3 ساعت را زیر باران و بادی سرد در برابر خانه ی خود گرد هم آمده بودند،  در پی نرسیدن به خواست خود برای (دست کم) دیدار با رؤسای دو کمیسیون فرهنگی و اصل نود، پس از1 ساعت و نیم با اصرار حراست مجلس و نیروی انتضامی بر خلاف توافق جمعي قبلي، ناچار به قبول حضور یکی از نمایندگان گروه های مردمی در مجلس شدند.(گو اينكه  باور عمومي بر آن بود كه نمايندگان ذيربط مي‌بايست براي شنيدن صداي موكلان خود كه ساعت‌ها در زير باران به انتظار ايستادهاند،چند دقيقه‌اي كرسي‌هاي خود را ترك كنند).پس از ان که این نماینده به همراه یکی از خبر نگاران آزاد ( که از مجلس بیرون انداخته شد ) به داخل مجلس رفتند، نیروی انتظامی در نخستین واکنش با اين بهانه كه نمايندگان شما از سوي شما رايزني مي‌كنند و به حضور شما نيازي نيست، خواستار پراکنده شدن گروه معترضین شدند.  پر واضح است كه اين خلاف توافق انجام شده بود . در اقدام بعدی نیروی انتظامی که در پراکنده کردن مردم به این روش موفق نشده بود خواهان قرائت فوري بیانیه و پایان گردهمایی شد. در این حین نیروی انتظامی دوتن از معترضین به پراکندگی فوري و قرائت بیانیه پیش از باز گشت نماینده ی گروه از مجلس را بازداشت کردند . سپس فشار نيروي انتظامي به حدي رسيد که گروه دست کم برای داشتن زمان بیشتر جهت مشخص شدن وضع نماینده و بازداشت شدگان تن به خواندن بیانیه داد ؛ به هنگام خواندن آخرين بندهاي بيانيه (حدود ساعت ۱۲:۳۰ ) امیر خادم نماینده ی مردم تهران و عضو کمیسیون فرهنگی مجلس همراه نماینده ی گروه به ميان مردم آمد؛ تا شاید تنها سخنان مردم را بشوند. او که خود را نماینه ی مردم و کنارانهاونه طرف دولت ، معرفی کرد در واکنش به نخستین خواست گروه برای آزاد کردن دو نفر بازداشت شده پاسخ روشنی نداد و تنها گفت : قضیه به خود نیروی انتظامی مربوط است . او در پاسخ به چرایی برخورد بد نیروی انتظامی گفت : خب نیروی انتظامی اسمش روشه،  نیروی انتظامیه دیگه ( با خنده ) .

او گفت که پیگیر رساندن خواست های مردم به گوش مسؤلان خواهد بود . سپس تعهد پیگیری برگزاری همایش مناظره ی عمومي کارشناسان گروه های مردمی با کارشناسان وزارت نیرو و سازمان میراث فرهنگی را داد.

نمایندهی مردم تهران در برابر پرسش های مردم تنها سکوت وسری به تأ ید تکان دادن را پیشه کرد . پرسش های چون : آیا نمایندگان ما از مسؤلان پرسیده اند هزینه های این پروژ در برابر هزینه هایی که مردم برای از دست دادن میراث فرهنگی ،باستانی و طبیعی خود و آیندگان پرداخت می کنند چه محلی از اعراب دارد ؟ چرا نمایندگان مردم که برای تخریب بیت المقدس نامه ای با چند ده امضا به یونسکو می نویسند و پس از آن رییس مجاس جداگانه به این سازمان جهانی نامه می نویسد، در برابر این قضیه ملی با وجود این اندازه گستردگی پشتیبانی مردمی ، کارشناسی سکوت کرده اند و حتا واکنش عکس نشان می دهند ؟

آیا درآمد های چند ده ملیارد تومانی مجموعه ی پارسه توانایی جبران خسارت های مالی ناشی از توقف آب گیری سد سیوند را ندارد ؟  و...در پایان با وجود تعداد زیاد افراد  نیروی انتظامی که هر لحضه بر شمارشان افزوده می شد با پی گیری و پا فشاری مردم دو نفر بازداشت شده آزاد شدند و گردهمایی آرام و مستقل مردمی با همان آرامی که تشکیل شد پایان یافت .

گزارش بهنام صارمی از تجمع امروز در مقابل مجلس

معترضان به آبگيري سد سيوند در برابر مجلس تجمع كردند

          

                    

گروهي از دوستداران ميراث فرهنگي از اقشار و اقوام مختلف ايراني و همچنين نهاد هاي غير دولتي در يك اقدام ملي و به صورت خودجوش در اعتراض به ابگيري سد سيوند مقابل مجلس شوراي اسلامي تجمع كردند. اين افراد كه تعدادشان به بيش از 250 نفر مي رسيد، با وجود بارش شديد باران از ساعت 9 صبح با نصب پلاكاردهايي اعتراض آرام خود را آغاز كردند و از نمايندگان مجلس خواستند كه با توجه به اين كه آبگيري سد سيوند بسياري از آثار تاريخي كهن را نابود مي كند ، از انجام اين اقدام خودداري شود. نكته جالب توجه در تجمع امروز حضور جمعي از هوطنان لرهاي بختياري مان (از عشاير استان فارس) بود كه با لباس محلي در ميان حاضران ديده مي شدند.اين عده در اعتراض به "ازبين رفتن هويت تاريخي و ايراني بر اثر آبگيري سد سيوند" به دوستداران ميراث فرهنگي در مقابل مجلس پيوستند. هم ميهنان در پارچه نوشته‌هايي با مضامين "آثار باستاني، شناسنامه همه ملت ايران است"، "با آبگيري سد سيوند هويت ايراني را زير آب نبريد"، " مسوولان هويت ايراني را دريابند" "آرامگاه عبدصالح خدا كوروش بزرگ در خطر است" به آبگيري سد سيوند اعتراض كردند.

يكي از نمايندگان لرهاي بختياري گفت: بر اثر آبگيري سد سيوند، پاسارگارد، مقبره كوروش بزرگ آسيب جدي مي‌بيند. وي افزود: ديگر آثار باستاني همچون "پرسپوليس" و نقش "رستم و سهراب" نيز زير آب مي‌رود. وي از بين رفتن بيش از ‪ ۱۰‬هزار اصله درخت كهن با قدمت بيش از ‪ ۴۰۰‬سال را از ديگر تبعات آبگيري اين سد عنوان كرد. وي تاكيد كرد: عشاير استان فارس براي دفاع از هويت ايراني اعتراض خود را به مسوولان و نيز نمايندگان مجلس شوراي اسلامي اعلام كرده تا اقدامات لازم را انجام دهند.

۳ ساعت پا فشاري معترضين در زير باران براي ملاقات با نمايندگان مجلس باعث شد امير رضا خادم از كميسيون فرهنگي مجلس در ميان مردم حضور يافته و نسبت به پيگيري خواست هاي آنان قول هايي به معترضين بدهد.خادم قول مساعد داد كه مجلس, موضوع آب‌گيري سدسيوند را به دقت پيگيري كرده و هرگونه تصميم‌گيري در اين زمينه را منوط به استفاده راي و نظر نمايندگان مردم و NGOها كند. يكي از تجمع كنندگان خطاب به خادم گفت: "چگونه است كه شما نمايندگان مجلس بدون درنگ تخريب مسجدالاقصي توسط رژيم صهيونيستي را محكوم كرديد اما نسبت به نابودي ميراث فرهنگي كشور خودتان بي اعتناييد؟!"خادم به اين سوال پاسخ نداده و جمع معترضان را ترك كرد.

همچنين معترضين نسبت به برخورد نامناسب برخي از ماموران نيروي انتظامي با تجمع كنندگان گله مند بودند. دوتن از معترضين توسط مامورين نيروي انتظامي براي چند دقیقه بازداشت شدند كه با اعتراض شركت كنندگان و دخالت يكي از اعضاي كميسيون فرهنگي, ماموران مجبور به آزاد كردن آنان شدند. تجمع‌كنندگان معترض كه تعدادي از آنها از استانهاي اصفهان, خوزستان, , كهكياويه وبوير احمد, همدان و چند استان ديگر در اين تجمع شركت كرده بودند بيانيه‌اي را خطاب به نمايندگان صادر كردند كه در آن آمده‌است: هر چند اكثر سرمايه‌هاي ملي هزينه شده براي ساخت اين سد در يك سال اخير و همزمان با اعتراض‌ها به ساخت آن هزينه شده، ولي به هر رو با راهكارهايي برگشت‌پذير است اما پيش از اينكه با باز كردن حسابي خواهان ياري هم‌ميهنان شويم درخواست مي‌كنيم با تشكيل كميته‌اي مستقل، مركب از كارشناسان پيشنهادي انجمن‌هاي مردمي، هم بحث «در خطر بودن ميراث فرهنگي و سرمايه‌هاي طبيعي (زيست محيطي)» و هم بحث «غير كارشناسي بودن اين سد» (از مكان‌يابي و ساخت تا دلايل طولاني شدن و هزينه‌بر بودن) مورد بررسي دقيق قرار گيرد، تا آنگاه با آگاهي كامل نسبت به حل اين معضل اقدام شود.

اين بيانيه مي‌افزايد: واضح است كه تا آن هنگام بايد هر گونه احتمال وقوع آبگيري منتفي شود. همچنين حق پيگيري حقوقي و قضايي اين پرونده‌ي ملي از سوي نهادهاي مدني محفوظ خواهد بود.

سد سيوند در فاصله ‪ ۱۰۰‬كيلومتري شمال شيراز بر روي رودخانه سيوند(پلوار) حد فاصل شهرستان‌هاي مرودشت، ارسنجان و پاسارگاد در حال احداث است.

همچنين روز گذشته ‪ ۳۱‬حزب و مجمع نيز با صدوربيانيه‌اي ضمن مخالفت با آبگيري سد سيوند در منطقه تنگه بلاغي، خواستار بررسي دقيق كارشناسي در خصوص پيامدهاي اين امر پيش از اجراي طرح آبگيري شدند.

اين تجمع در راستاي تجمع ديگري بود كه هفته گذشته به كوشش چند تن از جوانان به صورت خودجوش در مقابل ساختمان وزارت نيرو و سازمان ميراث فرهنگي برگزار شده بود و در حقيقت مي توان گفت كه اين با تجمع هفته گذشته بود كه اعتراض ها به اين اقدام ضد ملي شكل گسترده تر و مردمي تري پيدا كرد. همچنين دو تن از نمايندگان مجلس نيز روز چهارشنبه در يك تذكر كتبي به رييس جمهوري و وزير نيرو در خصوص آبگيري سد سيوند تذكر دادند. "كورش نيكنام" نماينده زرتشتيان در مجلس شوراي اسلامي در تذكري كتبي به رييس جمهوري و وزير نيرو خواستار توقف آبگيري سد سيوند شد. نيكنام، علت خواسته خود براي توقف آبگيري سد سيوند را "پاسداري از ميراث فرهنگي پاسارگاد" عنوان كرده است.

"داريوش قنبري" نماينده ايلام نيز در تذكر ديگري به رييس جمهوري خواستار رسيدگي و رفع دغدغه باستان شناسان در خصوص تخريب آثار باستاني پاسارگاد شد.

خبر مهم تر آن که گفته مي شود محمد دادخواه وكيل شجاع كشورمان وكالت پرونده اي را برعهده گرفته كه مربوط است به شكايت عده اي در مخالفت با آبگيري سد سيوند كه اميد واريم اين حركت نيز مانند تلاش هاي ديگر اين حقوق دان برجسته و ميهن دوست كشورمان ثمر بخش باشد.

و اميد كه اين همبستگي و اتحادي كه ميان اقشار و اقوام مختلف كشورمان امروز در مقابل مجلس ديده شد به سان گذشته پايدار و ماندگارباقي بماند.

سه نماينده مجلس درباره آبگيري سد سيوند تذكر دادند

سه تن از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي به رييس جمهوري و وزير نيرو در خصوص آبگيري سد سيوند تذكر دادند. به گزارش خبرنگار سياسي ايرنا، "كورش نيكنام" نماينده زرتشتيان در مجلس شوراي اسلامي در تذكري كتبي به رييس جمهوري و وزير نيرو خواستار توقف آبگيري سد سيوند شد. نيكنام، علت خواسته خود براي توقف آبگيري سد سيوند را "پاسداري از ميراث فرهنگي پاسارگاد" عنوان كرده است. "داريوش قنبري" نماينده ايلام نيز در تذكر ديگري به رييس جمهوري خواستار رسيدگي و رفع دغدغه باستان شناسان در خصوص تخريب آثار باستاني پاسارگاد شد. در همين حال، "علي‌اكبر قبادي" نماينده مرودشت و ارسنجان در تذكري به وزير نيرو، از وي خواست به علت عدم آبگيري سد سيوند، با توجه به بررسي هاي انجام شده و بحران شديد آب كشاورزي رسيدگي كند. اين تذكرات را محمدرضا باهنر نايب رييس اول مجلس در جلسه علني روز چهارشنبه قرائت كرد.

 به نقل از ایرنا

گزارش سایت میراث خبر از تجمع اعتراضی مقابل مجلس در 25 بهمن 85

معترضان به آبگيري سد سيوند در برابر مجلس تجمع كردند

تهران_خبرگزاري ميراث فرهنگي_آمنه شير افكن_ گروهي از دوستداران ميراث فرهنگي و نهاد هاي غير دولتي حامي ميراث فرهنگي در اعتراض به ابگيري سد سيوند مقابل مجلس شوراي اسلامي تجمع كردند.به گزارش خبرنگار ميراث خبر اين افراد كه تعدادشان به بيش از 200 نفر مي رسد، با نصب پلاكاردهايي خواسته اند با توجه به اين كه آبگيري  سد سيوند بسياري از آثار تاريخي كهن را نابود مي كند ، از انجام اين اقدام خودداري شود. در حال حاضر پس از صحبت "قاسمي" نماينده تجمع كنندگان با "مجلسي ها" ، مقرر شده درخواست معترضان به صورت كتبي ارايه شود تا پس از آن "عماد افروغ"، رئيس كميسيون فرهنگي مجلس يا "محسن كوهكن" عضو هيات رئيسه مجلس براي پاسخگويي در جمع تجمع كنندگان حاضر شوند. به گزارش خبرنگار ميراث خبر معترضان به آبگيري سد سيوند از برخي استان ها چون فارس خوزستان و اصفهان آمده اند و در ميان آنان اقوام بختياري با پوشش سنتي و نصب پلاكارد به آبگيري سد سيوند و نابودي آثار تاريخي ايران اعتراض كرده اند.

عضو كميسيون فرهنگي در واكنش به معترضان: بايد به فكر توسعه و پيشرفت مردم هم بود

تهران_ خبرگزاري ميراث فرهنگي_ صبا آذر پيك _ عضو كميسيون فرهنگي مجلس در واكنش به تجمع معترضان به آبگيري سد سيوند گفت:« اگر آثار باستاني محدوده سد سيوند استخراج شده بايد به فكر توسعه و پيشرفت مردم هم بود.» "عماد افروغ"، در جمع خبرنگاران پارلماني افزود:« آب گيري منوط به اين بوده كه سازماني متولي مباحث علمي را انجام دهد و اعلام كند كه آب گيري اشكال ندارد . » رئيس كميسيون فرهنگي مجلس شوراي اسلامي گفت: « سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري اعلام كرده كار حفاري و اكتشاف به اتمام رسيده الان كارهاي بعدي مي تواند انجام شود.» وي ادامه داد:«بعد از مطرح شدن اختلافات پيش آمده بين وزارت نيرو و سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري در مورد آب گيري سيوند ، پيمان‌نامه‌اي بين وزارت نيرو و ميراث فرهنگي منعقد و بر اساس آن مقرر شد تا زماني كه سازمان ميراث فرهنگي اعلام نكرده وزارت نيرو حق آب گيري ندارد و حتي هزينه‌ اكتشاف باستان شناسي را نيز وزارت نيرو عهده‌دار شده است .» (مطلب کامل)

 

دوستداران ميراث فرهنگي : براي جلوگيري از تخريب آثار تاريخي هزينه احداث سد را مي پردازيم

تهران_ خبرگزاري ميراث فرهنگي_ آمنه شير افكن _نمايندگان نهاد ها و تشكل هاي غير دولتي حامي ميراث فرهنگي اعلام كردند حاضر به پداخت هزينه هاي احداث سد سيوند هستند. به گزارش ميراث خبر "علي افشاري" مدير پايگاه يادگارهاي تاريخي در اين مورد گفت:« در صورتي كه مشخص شود احداث سد سيوند غير كارشناسي بوده ، وزارت نيرو بايد هزينه هاي آن را پرداخت كند ، در غير اين صورت  NGO  ها حاضر هستند به هر طريق ممكن از جمله جذب كمك هاي مردمي ، تمامي هزينه هاي ساخت اين سد تا كنون را بپردازند تا از آبگيري آن جلوگيري شود.»

 

معترضان به آبگيري سيوند: مجلس پاسخ ندهد، از طريق ديگري پي گير مي شويم

تهران_خبرگزاري ميراث فرهنگي_ آمنه شيرافكن_ معترضان به آبگيري سد سيوند عنوان كردند در صورتي كه مجلس پاسخي به اعتراض آن ها ندهد، اعتراض خود را از طريق ديگر محافل رسمي دنبال مي كنند.

به گزارش ميراث خبر ، تعداد تجمع كنندگان مقابل مجلس شوراي اسلامي كه در اعتراض به آبگيري سد سيوند خواستار پاسخگويي مجلس شده اند، رو به افزايش است. در همين حال "شاهين سپنتا" ، دبير كانون گسترش فرهنگ ايران بزرگ در اصفهان، در گفت و گو با ميراث هدف از اين تجمع را اعتراض به اقدام غير كارشناسي مسئولان ميراث فرهنگي و گردشگري عنوان كرد. وي اقدام سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري را در ارايه مجوز شفاهي به وزارت نيرو براي آبگيري سد سيوند را غير كارشناسي خواند و افزود:« گفته هاي كارشناسان ميراث فرهنگي در ارتباط با نهادهاي غير دولتي حامي ميراث فرهنگي كه نخواسته اند علني در اين مورد صحبت كنند، حاكي از آن است كه بخش عمده فعاليت باستان شناسي در محدوده سد سيوند باقي مانده كه در صورت آبگيري، اطلاعات و آثار تاريخي بسياري از بين مي رود.» سپنتا همچنين به ميراث خبر گفت:«ما به عنوان نهاد هاي غير دولتي حامي ميراث فرهنگي، موضوع را پي گيري مي كنيم و در صورتي كه مجلس پاسخي به اعتراض هاي ما ندهد، مخالفت خود را باز هم از طريق ديگري پي گيري مي كنيم .» به گزارش ميراث خبر در حال حاضر نيروي انتظامي در اطراف تجمه كنندگان مستقر شده و از عكاسي از تجمع جلوگيري مي شود. "مسئولان:هويت ايران و ايراني را دريابيد" ، "آرامگاه عبد صالح خدا كورش بزرگ در خطر است" و "پاسارگاد و آرامگاه كورش را نجات دهيد" از جمله شعارهايي است كه معترضان روي پلاكاردها نوشته اند.

 

خادم: با حضور نمايندگان NGO ها براي آبگيري سيوند مناظره برگزار مي كنيم

تهران_ خبرگزاري ميراث فرهنگي_ آمنه شير افكن _عضو كميسيون فرهنگي مجلس شوراي اسلامي،در جمع معترضان آبگيري سد سيوند عنوان كرد در مورد به خطر افتادن آثار تاريخي منطقه در نتيجه آبگيري ، مناظره اي با حضور نمايندگان نهاد ها و تشكل هاي غير دولتي برگزار مي شود. "امير رضا خادم" ، خطاب به تجمع كنندگان و معترضان به آبگيري سد سيوند كه خواهان پاسخگويي مجلس بودند گفت:«در حال حاضر اطلاعات كافي براي قضاوت در مورد آبگيري سد سيوند در اختيار نداريم و بحث در اين زمينه نياز به انجام كار كارشناسي بيشتري دارد.» نماينده مردم تهران در مجلس افزود:« مي بايست براي رسيدگي به اين موضوع مناظره اي برگزار شود كه در آن نمايندگان نهاد ها و تشكل هاي غير دولتي حضور داشته باشند نه آن كه جلسه تنها محدود به نهاد هاي ذي نفع باشد. به گزارش خبرنگار ميراث خبر همچنين در تجمع عتراض به آبگيري سد سيوندكه امروز 25 بهمن 85 مقابل مجلس شوراي اسلامي برگزار شد ، نيروي انتظامي دو تن از نمايندگان نهاد هاي غيردولتي دوستدار ميراث فرهنگي را بازداشت كرد كه اين دو مدتي بعد با وساطت خادم آزاد شدند. جمعيت معترض پس از خواندن قطعنامه سازمان هاي غير دولتي متفرق شدند.

 

بيانيه‌ ديگر سازمان‌هاي مردم نهاد در مخالفت با آبگيري سد سيوند

 

تهران_ خبرگزاري ميراث فرهنگي_ سازمان‌هاي مردم نهاد در بيانيه ديگري نسبت به آبگيري سد سيوند اعتراض كردند . در بيانيه آمده است :«تنها توجهي سطحي به رسانه‌ها در همين چند ماهه ما را از سير دهشت‌ناك تخريب يادگارهاي فرهنگي آگاه مي‌كند؛ عبور مترو از كهن‌ترين خيابان درختي زنده‌ي جهان (چهارباغ) تغيير مسير راه‌آهن براي عبور از حريم منظر نقش رستم، كندن آبراه‌ها ادر كنار بناي تازه به ثبت جهاني رسيده‌ي بيستون، سبز شدن يكباره‌ي دكل‌هاي برق در حريم مجموعه‌هاي تاريخي-فرهنگي توس تلاش براي اكتشاف نفت در كنار تنها زيگورات سالم جهان (در حالي كه ميادين مشترك نفتي‌مان بدون تلاشي از سوي ما در حال تخليه از سوي همسايگان است)، ساخت سازه‌اي تجاري با ارتفاع غيرمجاز در حريم درجه‌ي يك برج قابوس (شاهكار دوره‌ي سلجوقي) آبگيري بي‌سروصدا كارون سه و به زير آب رفتن بخشي از تاريخ عيلامي، طرح ساختن مغازه‌ به جاي بخشي از شبستان مسجد جامع صفوي تهران، نابودي آثار باستاني اولتان قالاسمي دشت مغان، در آستانه‌ي نابودي قرار گرفتن تاق ساساني گرا و دژ اشكاني كوه خواجه‌ي سيستان...(ادامه ی مطلب)

 

یک خبر بد

پيشنهاد عجیب مجلس براي حل مشكل سد سيوند و نجات پاسارگاد

اعتماد ملي (۲۵/۱۱/۸۵): وقتي اعتراض‌ها از مردم هم فراتر رفت و احزاب سياسي فعال در كشور را نيز بر آن داشت تا خواستار توقف آبگيري سد سيوند شوند، سرانجام يكي از نمايندگان مجلس از پيشنهاد اعضاي كميسيون فرهنگي مجلس به وزارت نيرو براي حل مشكل آبگيري منطقه تنگه بلا‌غي و حفظ آثار باستاني خبر داد.

اميررضا خادم نماينده مردم تهران و عضو كميسيون فرهنگي مجلس روز گذشته در راهروهاي مجلس اين خبر كوتاه اما بسيار مهم را به خبرنگار پارلماني اعتماد ملي اعلا‌م كرده و پيشنهاد مجلس را پايان نگراني‌هاي مردم براي تعرض به آثار باستاني كشور دانسته است. ايرانيان از به زير آب رفتن آثار كشف شده در تنگه بلا‌غي نگران بودند كه در كنار مقبره كورش و پاسارگاد قرار گرفته است و هر لحظه ممكن است آنچه را كه سال‌ها نماد ايرانيان باستان و تمدن چند هزار ساله ايرانيان بوده از بين ببرد. اما اعضاي كميسيون در آخرين ديدار خود از منطقه پاسارگاد كه يك سال از آن مي‌گذرد به نتايج ديگري رسيدند كه امروز خادم آن را تشريح كرد.ادامه ی مطلب

پيشنهاد جديد كميسيون فرهنگي مجلس براي آبگيري سد سيوند

تهران – خبرگزاري ميراث فرهنگي – صبا آذر پيك _ عضو كميسون فرهنگي مجلس در ملاقات با رئيس جمهوري پيشنهاد كرد براي رفع تنش هاي كنوني ، سد سيوند تنها تا ارتفاع 1800 متر آبگيري شود.  به گفته "اميررضا خادم" اظهارات شفاهي مديران ميراث فرهنگي مبني بر نبود مشكل آبگيري در سيوند باعث ايجاد تنش در افكار عمومي و رسانه‌ها شد كه به همين دليل وي از رئيس جمهوري درخواست كرده با اتخاذ تصميمي درست به اين مشكل پايان دهد. خادم در گفت و گوي اختصاصي با ميراث خبر افزود:« بررسي‌ها نشان داده آبگيري سد سيوند تا ارتفاع 1800 متر مشكلي براي آثار باستاني منطقه ايجاد نمي‌كند.» به گفته وي در صورت آبگيري تا اين ارتفاع، ميزان تاثير رطوبت بر آرامگاه كوروش كه 9 كيلومتر با سد فاصله دارد، صفر خواهد بود. مذاكرات خادم و محمود احمدي نژاد در حاشيه حضور رئيس جمهوري در مجلس براي دفاع از وزير پيشنهادي دادگستري بوده است. خادم با انتقاد از عملكرد اسفنديار رحيم مشايي ، رئيس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري، در مورد ماجراي سد سيوند به ميراث خبر گفت: « وزير نيرو معتقد است سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري به وعده خود در مورد ارايه گزارش كامل  تاثيرات منفي آبگيري سد سيوند عمل نكرده و در همين حال نيز گفته مي‌شود مديران ميراث فرهنگي در مذاكرات غير رسمي از نبود هيچگونه اشكال براي آبگيري سد صحبت مي‌كنند.» خادم ابراز اميدواري كرد رئيس جمهوري هر چه سريعتر پيشنهاد آبگيري تا ارتفاع 1800 متر را بررسي كند تا بر اساس آن شيوه‌اي مورد رضايت وزارت نيرو و سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري اتخاذ شود.

توسعه سدها يا سدهاي توسعه

همشهری(۲۴/۱۱/۸۵)  عباس محمدي: سدسازي، مشكل كم‌آبي را حل نمي‌كند، بلكه در اين مورد معمولاً مشكل را از يك منطقه به منطقه‌اي ديگر منتقل مي‌كند. نمونه بارز اين موضوع، سد اميركبير(كرج) است كه بخشي از آب شهر تهران را تأمين مي‌كند، اما سبب كم‌آبي منطقه شهريار، پايين‌ رفتن سطح آب‌هاي زيرزميني و رو به زوال رفتن كشاورزي آنجا شده است. احداث سد بر روي زاينده رود، در تنظيم آب براي شهر اصفهان و بالادست آن و نيز براي صنايع فولاد مباركه مفيد بوده است، اما از اصفهان به پايين(ورزنه تا تالاب گاوخوني) موجب كم‌آبي شده و در عمل، گاوخوني را از حيات تهي كرده است. سدسازي‌هاي متعدد بر روي كارون و دز و انتقال آب آن به شهرهاي استان‌هاي ديگر، اهواز و آبادان و خرمشهر را دچار كم‌آبي كرده است كه گاه به درگيري‌هاي اجتماعي هم منجر شده است. ساختن چندين سد بر روي رودخانه‌هاي دجله و فرات در تركيه و عراق، موجب آن شده است كه سطح تالاب هورالعظيم به يك دهم سطح سي‌سال پيش برسد و صدها هزار نفر كه در اطراف نيزارهاي آن با ماهي‌گيري  زندگي مي‌كردند، دچار مشكلات جدي شوند. ساخت سد كرخه، آخرين ورودي عمده آب را به تالاب هورالعظيم بست و اين زيستگاه با ارزش، در سراشيبي مرگ قرار گرفته است.نه تنها تالاب‌ها و درياچه‌ها (مثلاً درياچه اروميه) با سدسازي بر روي رودخانه‌هاي ورودي، شورتر مي‌شوند و رو به زوال مي‌روند، بلكه حتي گاه درياها نيز دچار مشكل مي‌شوند: كم شدن آب شيرين ورودي به خليج فارس- در كنار ديگر عوامل- سبب شور و آلوده‌تر شدن آب اين دريا و در نتيجه، كم شدن جمعيت ماهيان و آسيب ديدن زندگي مردمي كه وابسته به صيد هستند، شده است. سدها از نظر طول عمر مفيد و پايداري در بهره‌رساني به جوامع انساني، در قياس با روش‌هاي ديگر بهره‌برداري از آب، فايده كمتري دارند. استفاده از آب در امتداد رودخانه‌ها، و در پايين‌ترين بخش‌هاي آن(مصب‌ها، تالاب‌ها، خورها) يا پخش سيلاب‌ها در دشت و هدايت اين آب‌ها به سفره‌هاي زيرزميني(آب خوان داري) كه شيوه‌هاي ديرينه بهره‌برداري از آب شيرين هستند، در كنار ارتقاي روش‌هاي آبياري و صرفه‌جويي، مي‌تواند مشكل پايدارتري را از زيست هماهنگ با محيط براي انسان رقم زند. عمر مفيد سدها معمولاً زير صد سال است، اما رودها، تالاب‌ها و سفره‌هاي زيرزميني، عمر هزاران ساله دارند. در ايران كه فرسايش خاك، به دليل نابودي پوشش گياهي مرتعي و جنگلي، بسيار بالا است، عمر مفيد سدها به دليل انباشته شدن رسوب، حتي كمتر از آن چيزي است كه سازندگان آنها پيش‌بيني كرده‌اند. مثلاً براي سد سفيدرود، يك عمر هشتاد ساله با ظرفيت 8/1 ميليارد مترمكعب پيش‌بيني شده بود، اما پس از چهل سال، حدود 600 ميليون مترمكعب از حجم آن (يعني به اندازه سه برابر حجم سد اميركبير) انباشته از گل و لاي شده است. مقام‌هاي رسمي مسئول در بخش كشاورزي و آبياري كشور(در برآوردي كه خوشبينانه‌ به نظر مي‌رسد) مي‌گويند كه سالانه در حدود يك درصد از حجم مخازن‌، سدها با رسوب پر مي‌شود. با اين حساب و با در نظر داشتن تعداد سدهاي كشور، مي‌توان گفت كه فقط با جلوگيري از فرسايش خاك و احياي جنگل‌ها و مراتع كشور در واقع هر سال به اندازه يك يا دو سد به ذخيره آبي خود كمك خواهيم كرد. تازه، اين به جز كمكي است كه پوشش گياهي، به جذب آب در خاك و افزايش رطوبت محيط  مي‌كند. سدها، مشكلات ديگري هم مي‌سازند: به گفته مديركل امور عشايري خوزستان، آب‌گيري سد كارون 3 درياچه‌اي به طول 60 كيلومتر به وجود آورده كه نتيجه آن زير آب رفتن هزاران هكتار اراضي كشاورزي، مراتع و خانه هاي موجود در منطقه بوده است، و در طراحي اين سد هيچ فكري براي مالكان عرفي منطقه نشده است. (ميراث خبر 12/5/84) با از ميان رفتن مراتع و جنگل‌هايي كه به زير آب مي‌روند، فشار بهره‌برداري از اين نواحي به نقاط ديگر منتقل مي‌شود، يا دامداران و كشاورزان اين مناطق، به حاشيه‌نشين شهرها بدل مي‌شوند. ادامه ی مطلب

سدسازي غير كارشناسي، محيط‌زيست را تهديد مي‌كند

همشهری آنلاین (گروه شهري): «بي‌توجهي به ملاحظات زيست محيطي، خسارات جبران‌ناپذيري به محيط‌زيست و ميراث طبيعي كشور وارد ساخته است». اين مضموني است كه تقريباً در تمام گفت‌وگوهاي كارشناسان محيط‌زيست به انحاي مختلف مطرح مي‌شود. به ويژه وقتي پاي پروژه‌هاي عمراني نظير احداث جاده، انتقال شبكه نيرو، نفت، گاز و مخابرات درميان باشد، بارها بر اين نكته تاكيد مي‌شود كه آنچه در كشور ما جايي ندارد ارزيابي زيست‌محيطي است.  سدسازي نيز از جمله پروژه‌هايي است كه همواره با تخريب و تهديد محيط‌زيست توأم بوده است. سد سيوند كه هنوز آبگيري آن آغاز نشده، يكي از دغدغه‌هاي علاقه‌مندان به طبيعت و محيط‌زيست است كه پيوسته نسبت به پيامدهاي نامطلوب آن هشدار داده‌اند. سدي كه آبگيري آن سبب نابودي 8 هزار اصله درخت 400 ساله مي‌شود، با اين همه اين روند همچنان ادامه دارد. در نشستي كه تحت عنوان برنامه عمران سازمان ملل متحد با موضوع بحران آب، در دفتر مطالعات سياسي و بين‌المللي وزارت خارجه برگزار شد، كارشناسان و محققان نسبت به پيامدهاي نامطلوب سدسازي بي‌رويه بر محيط‌زيست كشور هشدار دادند. اين كارشناسان، خشك شدن تالاب‌ها و به تبع آن جابه‌جايي جمعيتي و تحت تاثير قرار دادن لانه‌گزيني پرندگان، فرسايش خاك و تخريب اكوسيستم‌هاي حاشيه رودخانه‌ها را از بارزترين اثرات سدسازي بي‌رويه در كشور مي‌دانند. به گزارش ميراث خبر دکتر بصيري، عضو هيات علمي دانشگاه صنعتي اصفهان، در اين نشست مشکل مديريت در حوزه آب را يکي از مشکلات سدسازي در ايران عنوان کرد. ادامه ی مطلب

تجمع اعتراضي در مقابل مجلس

سلام.
امروز مطلع شديم كه تعدادي از تشکل های مردمي و جمعي از دوستداران ميراث فرهنگی و محيط زيست (كه برخي از آنها اهل شهرستان مرودشت هستند) در مخالفت با آبگيری سد سيوند، فردا چهارشنبه ۲۵ بهمن ماه، راس ساعت ۱۰ صبح، در مقابل مجلس شورای اسلامی (ميدان بهارستان-درب شمالي مجلس) تجمع مدني آرامي برگزار خواهند كرد تا صداي اعتراضِ خود نسبت به عملكرد بسيار ضعيف متوليان ميراث فرهنگي و محيط زيست كشور  را به گوش همگان برسانند... تا به متوليان و  مجريان دولتي توسعه‌‌ي ناپايدار! اعلام كنند، كه راه توسعه‌ي واقعي، از نابودي سرمايه‌هاي تاريخي و طبيعي سرزمين‌مان نمي‌گذرد! ..... تا به مردم نشان دهند كه مي توان و بايد از حقوق شهروندي و هويت ملي خود با روش‌هاي مدني پاسداري كرد.

 متاسفانه هماهنگی‌ها بسيار ديرهنگام بود و طبعا اين اطلاع رسانی ديرتر ! اما اميدواريم معدود دوستاني كه اين پيام را پيش از تجمع دريافت مي‌كنند، در انتقال آن به ديگران بكوشند.

به اميد آنكه به روزهايي برسيم كه نياز كمتري به برگزاري چنين تجمعاتي باشد و يا اينكه تجمعاتِ ما نه براي جلوگيري از فاجعه، بلكه براي زيباتر و انساني‌تر كردن دنياي پيرامون ما باشد./ درود

تجمع، تجمع!

سلام به همگی. طبق شنیده ها و اس. ام.اس های رسیده... ، فردا جمع ديگري از دوستان، تجمعي در مقابل وزارت نیرو خواهند داشت. متن اس.ام.اس ارسالي آنان بدین قرار است: " تجمع اعتراضی علیه آبگیری سد سیوند: سه شنبه 24 بهمن ساعت 11 صبح. جلوی وزارت نیرو؛ بزرگراه کردستان، تقاطع نیایش."

در پست قبل هم خبر همین تجمع کامنت گذاشته شده بود، به همراه آدرس وبلاگِ "نجات پاسارگاد" كه گويا از سوي بانيان اين تجمع راه اندازي شده است:

                                                                      www.nejate_pasargad.persianblog.com

ضمن قدرداني از شعور و همت والاي اين عزيزان، اميدواريم دوستان در نظر داشته باشند كه مطالبات طرح شده در اين تجمع‌ها بايد در جهت تاييد و تداوم دستاوردهاي پيشين باشد. از اين نظر توجه ايشان را به اين موضوع جلب مي‌نماييم كه نتيجه‌ي حاصل از تجمع ۱۸بهمن ماه در مقابل وزارت نيرو و ميراث فرهنگي، اخذ موافقت رسمي اين دو نهاد براي انجام مناظره‌اي كارشناسي با نمايندگان تشكل‌هاي مردمي (با حضور رسانه‌هاي عمومي) بود، كه اين مطلب در رسانه‌ها هم انعكاس خوبي داشت و بنا بر آن گذاشته شد كه اگر تا پيش از ۱۵ اسفند ماه اين وعده متحقق نشود، تجمع وسيع‌تري با همكاري ساير تشكل‌ها تدارك ديده شود.....

باري اميدواريم با تداوم اين  حركات اعتراضي و مدني، مسئوولين ذيربط بالاخره دريابند كه بسیاری از ایرانيان، نگران سرنوشت پاسارگاد و محوطه‌ي باستاني تنگه بلاغی هستند و سرسختانه با آبگيري سد سیوند مخالفند.

از دوستان وبلاگ نویس می خواهیم لینک وبلاگ  "علیه آبگیری سد سیوند" را در پیوندهای وبلاگشان قرار دهند. این نیز نوعی همراهی از جانب شما، برای مخالفت با آبگیری سد سیوند است.

تصاویر تجمع در مقابل سازمان میراث فرهنگی در اعتراض به آبگیری سد سیوند (18 بهمن 85)

 

 

گزارش از تجمع روز 18 بهمن در اعتراض به آبگیری سد سیوند و زیر آب رفتن تنگه بلاغی

نوشته زیر گزارشی کوتاه است از تجمع روز 18 بهمن در مقابل وزارت نیرو و سازمان میراث فرهنگی به روایت اینجی. امیدواریم دوستان دیگر هم روایت های خود را برای وبلاگ ارسال کنند.

ساعت ۹ صبح برای اعتراض به آبگیری سد سیوند جلوی ساختمان وزارت نیرو بودیم. تجمعی خودجوش که از طریق اس.ام.اس و اینترنت اطلاع رسانی شده بود. حدود سی نفر آمده بودند تا از مسوولین بخواهند منطقه ی تنگه بلاغی را که با آبگیری سد سیوند زیر آب می رود و پاسارگاد را که از رطوبت حاصل از آب سد و تغییرات اکوسیستم آن منطقه ی باستانی صدمه خواهد دید، نجات دهند و سد را آبگیری نکنند.

تجمع آرام تا ساعت ۱۰:۳۰ جلوی وزارت نیرو ادامه داشت. معترضان نامه ی سرگشاده ی خود را خطاب به وزیر نیرو و رییس سازمان میراث فرهنگی به مسوولان وزارت نیرو دادند تا به وزیر بدهند. (همین نامه ساعتی بعد به مسوولان سازمان میراث فرهنگی هم داده شد) روابط عمومی وزارت نیرو قول داد همایشی با حضور خبرنگاران و معترضان به آبگیری سد سیوند و مسوولان وزارت نیرو برگزار کنند و در آن به تمام سوالات معترضان به آبگیری سد سیوند پاسخ داده شود و تا آن موقع سد سیوند آبگیری نشود. مسوولان وزارت نیرو گفتند که سد هنوز آبگیری نشده و برای آبگیری سد مجوز کتبی سازمان میراث فرهنگی لازم است.

بعد از آن، بیشتر افراد حاضر در تجمع به سازمان میراث فرهنگی رفتند. در همان چند دقیقه ی اول حراست سازمان میراث فرهنگی شروع کرد به برخورد تند کردن با افراد و حتی سعی کرد با فریاد زدن و برخورد تند مانع عکس گرفتن خبرنگاران از تجمع اعتراضی شود و فیلم دوربین آنها را بگیرد. اما خوشبختانه خبرنگاران هوشیار تر از آن بودند که از حق خودشان که خبر و عکس تهیه کردن است، بگذرند.

مسوولان سازمان میراث فرهنگی که سعی کردند نماینده ای از آن جمع خودجوش پیدا کنند و نماینده یا جمع را به داخل سازمان ببرند اما موفق نشدند و مصمم بودن افراد را دیدند، از حربه ی دیگری برای مخالفت با تجمع آرام استفاده کردند؛ ماموران میراث فرهنگی چند تا پلاکارد بزرگ دهه ی فجری آوردند و سعی کردند تا آنجا که می توانند پارچه ها را بالا نگه دارند تا تجمع را بپوشانند! با این کار گویا میراث فرهنگی می خواست آشکارا مخالفت و دهن کجی خود را با تجمع، به مردمی که رد می شدند نیز اعلام کند!

همین کار باعث شد معترضان که تا قبل از این بی آنکه جلوی رفت و آمد در پیاده رو را بگیرند، بالای پله های ورودی سازمان ایستاده بودند و در سکوت پلاکاردها و شعار های خود را بالا نگه داشته بودند، یک قدم جلوتر بیایند و با ایستادن روی جدول، بالاتر از پلاکارد دهه ی فجر قرار بگیرند.

یکی از ماموران سازمان میراث فرهنگی، سعی کرد بقیه ی ماموران را مجبور کند پلاکارد دهه ی فجر را بالا بگیرند تا معترضان معلوم نشوند و بعد از آن شروع به توهین کردن به حاضران در تجمع کرد و بعد ناگهان به یک نفر از حاضران تجمع، حمله ور شد و پیش از آنکه دوستان جلویش را بگیرند به او مُشتی زد. بعد از آن که خانمی به مسوولان حراست معترض شد، آنها گفتند او از کارمندان سازمان نیست و بلافاصله او را به داخل ساختمان بردند.

تجمع تا ساعت 2 بعد از ظهر که مهندس موسوی، معاون پژوهشی پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی آمد، ادامه داشت و دوستان حتی در زیر باران نیز جلوی در سازمان میراث فرهنگی ایستاده بودند و پلاکاردهای خور را بالا نگه داشته بودند. آقای موسوی گفت: عملیات باستان شناسی که توسط باستان شناسان میراث فرهنگی در تنگه بلاغی انجام شده، کامل ترین عملیات باستان شناسی است که تا کنون در کشور انجام شده. وی همچنین گفت: سازمان میراث فرهنگی هنوز به وزارت نیرو اجازه ی آبگیری نداده است. او دقیقاً روشن نکرد که سازمان بالاخره عملیات باستان شناسی و کاوش در آن منطقه را تمام شده می داند یا خیر. اما ضمن صحبت هایش اشاره کرد: اگر قرار باشد به خاطر آثار باستانی، تاسیسات جدیدی ساخته نشود، در هیچ جای کشور نباید چیزی بسازند چون همه جا به همان اندازه آثار باستانی دارد! این سخن اغراق آمیز این متخصص باستان شناسی موجب تعجب و اعتراض حاضران شد. آقای موسوی با ظاهری مهربان و معلم گونه (!!) اظهار کرد:« ما خیلی خوشحالیم که شما اینجا هستید و ای کاش همه ی مردم مثل شما به میراث فرهنگی اهمیت می دادند....» که البته برخورد بدی که ساعاتی قبل، از طرف سازمان میراث فرهنگی با حاضران تجمع شد، به شدت با این گفته تناقض داشت.

سخنان وی که بیشتر توجیهی بود مبنی بر اینکه دولت خیلی به آثار ملی و باستانی اهمیت می دهد و اگر سازمان به این نتیجه برسد که آبگیری سد، ذره ای به محوطه ی باستانی آسیب می رساند، به هیچ وجه با آبگیری آن موافقت نمی کند، معترضان را قانع نکرد و آن ها همچنان خواستار این بودند که سازمان میراث فرهنگی مجوز آبگیری سد سیوند را به وزارت نیرو ندهد. پس از آن به پیشنهاد مسوول سازمان میراث فرهنگی، قرار شد سازمان میراث فرهنگی معترضان را به منطقه ی باستانی ببرد و از نزدیک موقعیت آنجا را به آن ها نشان بدهد. حاضران که معتقد بودند برای این کار متخصصان باستان شناس مستقل باید حضور داشته باشند و تنها نظر باستان شناسان وابسته به سازمان میراث فرهنگی برای تایید ِ کامل شدن کاوش ها کافی نیست، اعلام کردند که ما خودمان از کارشناسان و باستان شناسان مستقل دعوت می کنیم بیایند. مسوولان میراث زمان این جلسه و بازدید از منطقه را «تا کمتر از یک ماه دیگر» ذکر کردند. و قول دادند تا پیش از آن اجازه ی آبگیری سد را ندهند. مسوولان سازمان میراث فرهنگی همچنین قول دادند طی این مدت کوتاه گزارش و نتایج دقیق کاوش های منطقه را منتشر کنند. و اعلام کردند این گزارش ها را در سایت میراث فرهنگی درج خواهند کرد. آقای مهر اندیش، مدیر روابط عمومی سازمان میراث فرهنگی، همچنین گفت از سوی رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری اعلام می کنم که نمایندگان ما در مناظره ای با حضور نمایندگان وزارت نیرو و نهاد های غیر دولتی حضور خواهند یافت و ضمن دادن شماره تلفن همراه خود به حاضران و خبرنگاران متعهد شد که از سوی سازمان سالنی را به عنوان مکان مناظره ی کارشناسی ِ یاد شده در اختیار تشکل های مردمی قرار دهد. باید دید وزارت نیرو و سازمان میراث فرهنگی تا چه حد به تعهدات و وعده های خود عمل می کنند. به هر حال جمعیت حاضر در تجمع تصمیم گرفتند در صورت خلف وعده از سوی نهاد های یاد شده، تجمع وسیع تری را با همکاری سایر تشکل های حامی محیط زیست و میراث فرهنگی در ماه آینده برگزار کنند. .

شعارهاي نوشته شده بر پلاكاردها در روز تجمع

·    وظيفه‌ي دولت، تنها فروش نفت نيست. حفاظت از ميراث فرهنگي و زيست محيطيِ اين سرزمين، وظيفه‌اي جدي و آزموني مهم براي كارآيي دولت است.

·        حفظ ميراث فرهنگي، صيانت از مرزهاي فرهنگي يك كشور است. آيا اهميت آن از حفظ مرزهاي جغرافيايي كمتر است؟

·        بياييد هزينه‌ي پروژه‌هاي سدسازي را با كل هزينه‌ي آموزش در كشور مقايسه كنيم!

·        آيا رتبه‌ي سوم سدسازي در دنيا، رتبه‌ي كشاورزي ما را ارتقاء داده است؟

·        توليد انرژي برق- آبي به چه قيمتي؟!

·        سازندگي آري، تخريب نه!

·        به آيندگان چه پاسخي خواهيد داشت؟!

·        توسعه‌ي پايدار با تخريب محيط زيست و ميراث فرهنگي مناسبتي ندارد.

·        چرا دنيا ايران را به نفتِ آن مي‌شناسد، نه ميراث فرهنگي و تمدن پرسابقه‌ي آن (مانند مصر و هند) ؟!

·        رتبه‌ي سوم در سدسازي و رتبه‌ي اول در فرسايش خاك و بيابان‌زايي!

·        800 سد در دست احداث يا در حال مطالعه!‌ چند محوطه‌ي باستاني و چند صدهزار هكتار زمين كشاورزي نابود خواهد شد؟!

·        عصر سدسازي‌هاي كلاسيك به دليل خسارات غيرقابل جبران آنها مدت‌هاست به سر رسيده است. ولي ما تازه آغاز كرده‌ايم!

·        اعتراضات مردميِ گسترده به احداث سد سيوند چه پاسخي يافته است؟ شروع آب‌گيري سد سيوند!

·        آيا دولت بدون كارشناسانِ خودي مي‌تواند اثبات كند كه سدسازي‌ها ضرورتي اجتناب‌ناپذيرند؟!

·        مجوز سازمان ميراث فرهنگي براي آب‌گيريِ سد سيوند، مجوز مردم و متخصصانِ مستقل نيست!

·        آيا دولتمردان نمي‌دانند سدسازي چه بر سر درياچه‌ي اروميه و رود كارون آورده‌ است؟! و آيا اهميت مي‌دهند؟!

·        آيا با سرمايه‌گذاري بسيار كمتر بر روي انرژي آفتابي يا احياي قنات‌ها به نتايج بهتر و پايدارتري نمي‌رسيم؟

·        آيا سازمان ميراث فرهنگي و سازمان حفاظت محيط زيست «چرخ پنجم» دولت‌اند؟! اين سازمان‌ها چگونه مي‌توانند با تخريب ميراث‌هاي طبيعي- تاريخي كشور مقابله كنند؟

·        چه بر سر ميراث فرهنگي و محيط زيست اين سرزمين مي‌آيد؟

·        دريغا ز ايران كه ويران شود!

·    خواست دموكراتيك ما: انتخابِ روساي سازمان‌هاي محيط زيست و ميراث فرهنگي بايد با مشاركت و تاييد نهادهاي غيردولتيNGO)-ها) و كارشناسان مستقل انجام شود.

·        كميته‌اي متشكل از كارشناسان و متخصصان غيردولتي بايد پرونده‌ي سد سيوند و اساسا كارنامه‌ي سدسازي در ايران را بررسي كند.

·        ما چه مي‌گوييم:  درد دل صدها هزار ايراني دردمند! ما چه مي‌خواهيم: پاسخ‌گويي دموكراتيك و شفاف.

·        هر تمدن تاريخي، حتي يك تمدن گمنام، شايسته‌ي صيانت و حفاظت است.

·        سدسازي يا استفاده‌ي بهينه از آب؟

·        كار مهم‌تر از سدسازي و انتقالِ آب از يك حوزه به حوزه‌ي ديگر، ارتقاي روش‌هاي آبياري است كه در ايران تقريبا هيچ توجهي به اين امر نشده است.

 

·        با جلوگيري از فرسايش خاك كه منجر به كم شدن حجم مفيد سدها مي‌شود، مي‌توان سالانه به اندازه‌ي ساختن يك سد (در حد سد كرج) به ظرفيت ذخيره‌ي آب كشور اضافه كرد.

·        در سدسازي‌هاي ايران، احداث شبكه‌هاي آب‌رساني زير سد چنان به كندي پيش مي‌رود، كه تا تكميل آن‌ها، عمده‌ي حجم مفيد سد از رسوب انباشته مي‌شود! طول شبكه‌هاي اصلي و فرعي آب‌رساني (كه وجودشان به اندازه‌ي خود سد در امر آب‌رساني به كشتزارها مهم است) در محدوده‌هاي زير سدهاي ساخته‌شده‌ي ايران، كمتر از يك چهارم ميزان مورد نياز است.

·        از تجربه‌هاي ديگران استفاده كنيم:

·        در امريكا از سال 1912 تاكنون، 465 سد را خراب كرده‌اند تا رودخانه‌ها به وضع طبيعي برگردند و از آب، در امتداد مسير استفاده شود.

 

 توضيح: از ميان اين شعارها، تنها ۵-۴ موردِ آنها كه ظاهرا بي‌خطرتر بوده است در رسانه‌ها درج شده است!

متن نامه‌ي سرگشاده به وزير نيرو و ......

به نام خدا

 

ما نگران از دست رفتن سرمايه‌هاي فرهنگي و طبيعي كشوريم.

 

وزيران محترم نيرو و جهاد كشاورزي؛

روساي محترم سازمان‌هاي ميراث فرهنگي و حفاظت محيط زيست؛

 

خواهشمنديم پاسخ دهيد كه آيا در اجراي طرح‌هاي بزرگ سدسازي، با توجه به هزينه‌هاي سنگيني كه از محل فروش سرمايه‌هاي طبيعي (نفت و گاز) انجام مي‌شود و با توجه به هدر رفتِ ميراث‌هاي طبيعي و فرهنگي مانند مراتع، جنگل‌ها، زمين‌هاي كشاورزي و محوطه‌هاي باستاني و تاريخي كه به زير آب مي‌روند، محاسبه‌ي سود و زيان صورت مي‌گيرد؟

لطفا توضيح دهيد كه: « با چه قيمتي مي‌توان آثار طبيعي ميليو‌ن‌ها ساله و آثار تاريخي چند هزار ساله‌اي را كه در اجراي پروژه‌هاي سدسازي از بين رفته يا مي‌روند، دوباره به دست آورد؟! »

به نظر ما، قرار گرفتن در رتبه‌ي سوم كشورهاي سازنده‌ي سدهاي بزرگ- آن هم پس از چين و تركيه كه نمي‌توانند الگوهاي مطلوبِ كشور ما باشند- افتخارآميز نيست. افتخار اين است كه ببينيم روش‌هاي كشاورزي و دام‌داري كشور و ضريب بهره‌وري آب ارتقا يافته؛ وابستگي به سرمايه‌هاي طبيعي كاهش يافته؛ و حفاظت از ميراث‌هاي طبيعي و تاريخي به شكل مناسبي اجرا شده و به منابعي براي درآمدِ پايدار تبديل شده‌اند. رساندن آب از سرچشمه‌ي رودخانه‌هاي كشور به صدها كيلومتر دورتر، اگر به قيمت محروم كردن بهره‌بردارانِ سنتيِ مسير رودخانه و خشك كردن تالاب‌هاي پايين‌دست باشد، افتخارآميز نيست. افتخار، در تلفيق روش‌هاي نوينِ استفاده‌ي صرفه‌جويانه از آب با دانش و تجربه‌ي بومي و حفظ زيستگاه‌هاي طبيعي و انسانيِ امتداد رودخانه است.

در زير، فقط چند مورد از آسيب‌هاي وارد بر ميراث فرهنگي و طبيعي كشور در جريان پروژه‌هاي سدسازي ذكر مي‌شود؛ خواهشمنديم توضيح دهيد كه براي جلوگيري از تكرار اين فجايع در چند صد طرح سدسازي ديگر كه در دست اجرا يا مطالعه است، چه كرده‌ايد:

 

جمعي از دوستداران فرهنگ و طبيعتِ ايران

هجدهم بهمن ماه 1385

 

·    محوطه‌ي تنگه بلاغي كه با آب‌گيري سد سيوند به زير آب مي‌رود، كلكسيوني از دوره‌هاي مختلف زندگي بشري، از دوران غارنشيني تا دوران تاريخي هخامنشي و غيره را در برمي‌گيرد؛ با پر شدن سد حدود 100 محل باستاني براي هميشه غرق و نابود مي‌شود.

·    اختلاف تراز نهايي سطح آب با محوطه‌ي آرامگاه كوروش، به يك روايت چهل متر و به روايتي ديگر چهار متر خواهد بود. فاصله‌ي اين آرامگاه با درياچه‌ي سد در حدود 5 كيلومتر خواهد بود كه در نتيجه، رطوبت سد ممكن است موجب آسيب‌ديدگي اين محوطه‌ي بي‌نظير شود.

·    محدوده‌ي آرامگاه كوروش، در منطقه‌اي سيل‌خيز قرار دارد؛ براي مثال در زمستان سال 1377 با جاري شدن يك سيل، تا پله‌ي دوم آرامگاه به زير آب رفت. وجود درياچه‌ي سد در پايين دست آرامگاه، مي‌تواند خطر آب‌گرفتگي محوطه‌ي پاسارگاد را به مراتب بيشتر كند.

·    محوطه باستاني تپه «مهرعلي فارسي» (واقع در استان فارس) با هفت هزار سال سابقه، با آب گيري سد ملاصدرا در آبان ماه 85  به زير آب رفت. سازمان آب منطقه اي فارس براي ساخت اين سد، از سازمان ميراث فرهنگي استعلام نكرده بود.

·    عمليات ساخت سد شهدا روي رودخانه‌ي مارون، آسيب زيادي به محدوده‌ي شهر باستاني ارجان وارد ساخته است. اين محوطه‌ي باستاني مربوط به دوره‌ي عيلامي است.

·        با احداث سد كارون3 چندين محوطه‌ي بي‌نظير مربوط به دورانِ پيش‌ از ‌تاريخ، دوران عيلامي، دوران اسلامي و... به زير آب رفت.

·        در جريان ساخت سد سهند، پل گوچينلو مربوط به دوره‌ي ايلخاني تخريب شد.

·        با ساخت سد شيان در استان كرمانشاه، محوطه‌ي باستاني مربوط به دوران اشكاني و ساساني تخريب مي‌شود.

·        با ساخت سد رامهرمز، سد باستاني جره مربوط به دوران ساسانيان نابود مي‌شود.

 

·    سدهاي در دست ساخت گيلان، مانند سد بيجار (در بخش رحمت‌آباد) و سد شفارود، محوطه‌هاي باستاني بي‌شماري را به زير آب خواهند برد. وزارت نيرو، براي ساخت اين سدها با سازمان ميراث فرهنگي هماهنگي نداشته است.

 

*          *          *

 

·    با آب گيري سد سيوند، حدود 8000  اصله درخت و چند هزار هكتار زمين كشاورزي و مراتع 400 ساله به زير آب مي رود. احياي پوشش گياهي در اين منطقه خشك، امكان پذير نخواهد بود.

·        با آب گيري سد كبودوال در استان گلستان، چندين هكتار از جنگل هاي منحصر به فرد منطقه علي آباد به زير آب خواهد رفت.

·    يكي از عوامل اصلي خشك شدن درياچه هامون در سيستان ( و در پيِ آن نابودي كشاورزي و دامداري در حاشيه آن) سد‌سازي توسط افغان‌ها بر روي رود هيرمند بوده است.

·    با ساخته شدن چندين سد بر روي رودخانه‌هاي دجله، فرات و كرخه، وسعتِ تالاب هورالعظيم(مشترك ميان ايران و عراق) به حدود يك نهمِ سي سال قبل رسيده است.

·    با آب گيري سد كارون3، درياچه اي به طول 60 كيلومتر پديد آمده است كه سبب غرق شدن هزاران هكتار زمين كشاورزي، مرتع و چندين روستا شده است.

·        باز كردن دريچه‌هاي زير سد سفيد رود در مهر ماه 83، تقريبا تمامي ماهيان رودخانه را در اثر گل و لاي كشت.

·    سد سازي بر روي رودخانه‌هاي منتهي به درياچه اروميه، سبب پايين رفتن سطح آب درياچه (وعقب نشيني چندين كلومتريِ آن) و افزايش شديدِ ميزان شوري آن شده است، به گونه اي كه نسلِ «آرتيميا»(تنها موجود زنده در آب درياچه) رو به نابودي است و پرندگان مهاجر(عمدتا فلامنگوها) محيط مناسب براي زيست خود را از دست داده اند.

·        ساخته شدن سد زاينده رود و رعايت نكردن حق‌آبه‌ي تالابِ گاوخوني، سبب كم‌آبي و خشك شدنِ تدريجي اين تالاب مهم شده است.

 

·    طرح هاي انتقال آب از سرشاخه‌هاي كارون و دز، سبب كم آبي يا شور شدن آب در حوزه‌هاي پايين دست (شهرهاي اهواز، آبادان ، خرمشهر ...) و آسيب ديدن نخلستان‌ها شده است. ضمن اينكه بالا رفتن غلظت آلاينده‌هاي صنعتي و فاضلاب‌هاي شهري (به دليل كاهش وروديِ آب) زندگي آبزيان و بهداشت ساكنين اطراف كارون را با خطر جدي مواجه كرده است.

·        كم شدن ورودي آب تالاب شادگان، سبب آلودگي شديد آب اين تالاب و مختل شدن زندگي صدها هزار نفر از ساكنان اطراف آن شده است.

·        سدها- به ويژه سدهاي بزرگ- در مسير مهاجرت ماهيان مانع ايجاد مي كنند و به اين ترتيب سبب كاهش نسل آنان مي شوند.

 

توضيح: با وجود بازتاب رسانه‌ايِ گسترده‌ي تجمع اعتراضيِ ما و ارايه‌ي يان نامه به خبرگزاري‌ها و نمايندگان رسانه‌ها، هنوز متن اين نامه‌ي‌ِ سرگشاده در هيچ رسانه‌اي درج نشده است. 

سخن آغازين

دوستان، اين وبلاگ به منظور حفظ ارتباط ميان ما براي تداوم دوستي‌ها و همكاري‌هاي مان ايجاد شده است، چون حركت كوچكي كه در روز ۱۸ بهمن در اعتراض به نابودي سرمايه‌هاي تاريخي و طبيعي سرزمين‌مان انجام داديم، آنقدر قشنگ و صادقانه بود كه نمي‌توان و نبايد دستاوردهاي آن را به فراموشي سپرد. مايلم به سهم خودم از همه‌ي دوستان به خاطر شعور و شهامت‌شان صميمانه قدرداني كنم. اميدوارم اين وبلاگ پنجره‌اي بين ما و نيز پنجره اي از ما به روي كساني باشد كه عليرغم خواست شان،‌ نتوانستند در روز ۱۸ بهمن به ما ملحق شوند.

لازم به گفتن است كه اين وبلاگ به طور جمعي اداره می شود و كلمه‌ي كاربري و رمز عبور براي دوستاني كه مايل باشند در اين زمينه همكاري كنند ارسال خواهد شد.

به نظر من در اين وبلاگ مي‌توانيم به طور خاص به اطلاع رساني در مورد پروژه‌ي سد سيوند و  پي‌گيري مطالباتي كه در آن تجمع طرح كرده‌ايم بپردازيم و راهكارها و پيشنهادهايمان را براي ادامه‌ي كار ارايه كنيم. همچنين در سطح وسيع‌تر مي‌توانيم به مسايلي كه ميراث فرهنگي و  محيط زيست ما را تهديد مي‌كنند بپردازيم و  اخبار و مقالات مهم در اين زمينه را گردآوري و منتشر كنيم........  

قطعا كارهاي ديگري هم هست كه در حد توان ما (و البته گنجايش اين وبلاگ) باشد.

با آرزوي بهروزي و سرفرازي براي همه‌ي عزيزان / درود