اگر بخواهیم برای اقدامات «عمرانی» وزارت نیرو در سال های اخیر یک شعار فلسفی انتخاب کنیم، شاید گویاترین شعار -با الهام از تاملات مرحوم دکارت- این عبارت باشد: «سد می سازیم، پس هستیم!».
لطفا پیش از ورود به بحث اصلی، به داده های زیر - برگرفته از جراید رسمی- توجه فرمایید:
- محوطه باستانی «تپه مهر علی فارسی» (واقع در استان فارس) با قدمتی حدودا هفت هزار ساله، با آبگیری سد «ملاصدرا» در آبان ماه 85 به زیر آب رفت. (سازمان آب منطقه ای فارس که کارفرمای سد سیوند هم بوده است، برای ساخت این سد از سازمان میراث فرهنگی استعلام نکرده بود)
- با احداث سد کارون 3 چندین محوطه ی بی نظیر مربوط به دوره های پیش از تاریخ، عیلامی و اسلامی به زیر آب رفت.
- احداث سد «شهدا» بر روی رودخانه «مارون»به محدوده ی شهر باستانی «ارجان» آسیب زیادی وارد کرده است.
- با آبگیری سد «سلمان فارسی» در استان ایلام، بقایای یک شهر ساسانی به زیر آب رفت. (روزنامه اطلاعات مورخ 17/2 85 در صفحه اول خود عکسی از یک تحته سنگ نقش برجسته مربوط به یک سوار کار هخامنشی را درج کرد که با طولی حدود 3 متر، از محوطه آبگیری پشت این سد بیرون کشیده شده بود.)
- با ساخت سد «شیان» در استان کرمانشاه، محوطه باستانی مربوط به دوره های اشکانی و ساسانی تخریب می شود.
- با ساخت سد «رامهرمز» واقع در استان فارس، سد باستانی «جره» مربوط به دوره ی ساسانی نابود می شود.
از این نمونه ها که در مورد بسیاری از آنها چیزی نمی دانیم (و یا هیچ گاه نخواهیم دانست) بسیار است. چرا که بنا به اظهارات غرور آمیز مسوولان وزارت نیرو، هم اینک بیش از 150 سد جدید در حال ساخت و یا در دست مطالعه است. از این تعداد 9 سد در استان لرستان(روزنامه اعتماد-مورخه 22/2/85)، بیش از ده سد در استان ایلام و دهها سد در استان فارس می باشد.
ادامه مطلب



.jpg)