ای کاش جوجه فلامینگو ها هم زبان داشتند تا بتوانند از مسوولان ِ همیشه در صحنه ی میهن آبادمان (!) دلیل واقعی سد سازی هایشان را با این عواقب درد آور و البته مضحک (از این جهت که به نام سازندگی ویرانگری می کنند)، بپرسند. گرچه جوجه فلامینگو های زبان بسته ی بختگان ِ بخت برگشته، حتی اگر زبان هم داشتند، با دستگاه تنفسی پر شده از نمک نمی توانستند سخن بگویند چه برسد به این که اعتراض کنند!
سد می سازند که آباد کنند و توسعه دهند ویرانی را!
دیگر روی سخنم به مسوولان نیست، چرا که اگر واقعاً مسوول بودند، پاسخگوی این ویرانی های به بار آورده اشان بودند! روی سخنم با دلسوزان این مملکت است؛ کسانی که سِمتی ندارند اما بیش از مسوولان احساس مسوولیت می کنند. می خواهم به آن ها بگویم تا کِی باید شاهد این خسارات باشیم و حرکتی نکنیم؟! آیا نوشتن کافی است وقتی آن ها نمی نویسند، بلکه خراب می کنند؟! آیا هر یک از ما شخصیتی واقعی تر از این وبلاگ ها در فضای مجازی نداریم؟! آیا ما نمی توانیم یک "ما"ی واقعی شویم که حضوری ملموس تر از حضور مجازیمان داشته باشد؟....
نوشته شده توسط یکی از اعضای سیوند پروتست
مرتبط:
30 مرداد عزای عمومی و اعتراض وبلاگ نویسان به قتل عام پرندگان در بختگان
تصاويرتكاندهنده از مرگ 2 هزار جوجه فلامينگو در دریاچه بختگان (مژگان جمشیدی)
جان دادن گوزن های زرد دریاچه ارومیه در میان شوره زار ناشی از احداث سد ! (مژگان جمشیدی)
: ماجراي ساخت وسازهاي غيرقانوني در اطراف گنبدهاي تاريخي مراغه ، واکنش هاي متفاوتي را در پي داشته است تا جايي که نماينده مراغه در مجلس شوراي اسلامي و عضو دور دوم شوراي اسلامي اين شهر در اظهارنظرهاي جداگانه واکنش هاي کاملا متفاوتي را ابراز کردند.
