آب انبار 750 ساله اوز لارستان فارس در حال تخريب و نابودي است
آب انبار 750 ساله اوز لارستان فارس در حال تخريب و نابودي است
آب انبار (برکه)سلفي اين بخش از قديمي ترين برکه هاي اين شهرستان و با پيشينه 750 ساله در حال تخريب و نابودي است.احمد خضري سه شنبه در گفت و گو با ايرنا افزود: اين تخريب در حالي صورت مي گيرد که اين يادمان تاريخي، سال 79 با شماره 2029در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيده است .
در لارستان و بخش هايي از هرمزگان، به آب انبار، برکه مي گويند که اين برکه تاريخي در محل نخلستان برنه شهر اوز،همانند ساير برکه ها و آب انبارهاي منطقه اوز به صورت مدور و داراي سقفي مخروطي است .
لوح سنگي حکاکي شده در سردر اصلي اين يادمان تاريخي مبين اين است که شخصي نيکوکار به نام حاج محمد زينل شمسايان، اين بنا را در سال 700 هجري قمري احداث کرده است.
مصالحي که براي احداث اين برکه مورد استفاده قرار گرفته است ، سنگ، گچ و ساروج است .
نوع گچ بکار رفته در اين بنا، نوعي گچ مخصوص بنام کوپال است که دانه هاي آن درشت بوده و گچ پزان قديمي به شيوه اي خاص آن را بعمل مي آوردند و بسياري از بزرگان و سالخوردگان بر اين باورند که راز ماندگاري اين يادمان تاريخي استفاده از اين نوع گچ است.
اين برکه داراي دو دهانه به ارتقاع دو متر و پهناي يک متر براي برداشت آب است و در قسمت جنوبي آن آبراهي به پهناي يک متر است که آب باران وارد اين برکه مي شده است.
نوع معماري، شيوه بکار رفتن مصالح و چيدمان سنگ ها براي سقف مخروطي اين يادمان تاريخي، بسيار جلب توجه مي کند.
مرحوم محمد امين رافعي يکي ديگر از نيکوکاران اين منطقه در سال 1391 هجري قمري اين يادمان تاريخي را تعمير و مرمت کرده است و پس از آن نيز چند نفر از اهالي اين بخش مبادرت به تعمير و مرمت اين بناي تاريخي کرده اند.
اين برکه که زماني بارقه اي اميد براي مردم اين منطقه بوده رو به نابودي و فراموشي است و از اين رو ضروري است که ميراث فرهنگي نسبت به آن توجه لازم اعمال و از تخريب آن جلوگيري کند.
شهرستان لارستان به مرکزيت لار در فاصله 378 کيلومتري جنوب شيراز، واقع شده است.
در لارستان و بخش هايي از هرمزگان، به آب انبار، برکه مي گويند که اين برکه تاريخي در محل نخلستان برنه شهر اوز،همانند ساير برکه ها و آب انبارهاي منطقه اوز به صورت مدور و داراي سقفي مخروطي است .
لوح سنگي حکاکي شده در سردر اصلي اين يادمان تاريخي مبين اين است که شخصي نيکوکار به نام حاج محمد زينل شمسايان، اين بنا را در سال 700 هجري قمري احداث کرده است.
مصالحي که براي احداث اين برکه مورد استفاده قرار گرفته است ، سنگ، گچ و ساروج است .
نوع گچ بکار رفته در اين بنا، نوعي گچ مخصوص بنام کوپال است که دانه هاي آن درشت بوده و گچ پزان قديمي به شيوه اي خاص آن را بعمل مي آوردند و بسياري از بزرگان و سالخوردگان بر اين باورند که راز ماندگاري اين يادمان تاريخي استفاده از اين نوع گچ است.
اين برکه داراي دو دهانه به ارتقاع دو متر و پهناي يک متر براي برداشت آب است و در قسمت جنوبي آن آبراهي به پهناي يک متر است که آب باران وارد اين برکه مي شده است.
نوع معماري، شيوه بکار رفتن مصالح و چيدمان سنگ ها براي سقف مخروطي اين يادمان تاريخي، بسيار جلب توجه مي کند.
مرحوم محمد امين رافعي يکي ديگر از نيکوکاران اين منطقه در سال 1391 هجري قمري اين يادمان تاريخي را تعمير و مرمت کرده است و پس از آن نيز چند نفر از اهالي اين بخش مبادرت به تعمير و مرمت اين بناي تاريخي کرده اند.
اين برکه که زماني بارقه اي اميد براي مردم اين منطقه بوده رو به نابودي و فراموشي است و از اين رو ضروري است که ميراث فرهنگي نسبت به آن توجه لازم اعمال و از تخريب آن جلوگيري کند.
شهرستان لارستان به مرکزيت لار در فاصله 378 کيلومتري جنوب شيراز، واقع شده است.
منبع: آبانگاه
باشگاه مهندسان ایران
+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم خرداد ۱۳۸۹ ساعت 10:25 توسط معترضان
|