این رخداد در شرایطی اتفاق افتاد كه پیش از این نیز بخش‌هایی از این پارك ملی در اثر احداث سد ماملو زیر آب رفته بود و چون جاده قدیمی موجود در پارك كه مورد استفاده نهاد‌های نظامی قرار می‌گرفت، ‌با احتمال آبگرفتگی مواجه بود، ساخت جاده دیگری به جای جاده پارچین مورد توجه قرار گرفت و در سكوت كامل خبری، عملیات ساخت این جاده در رویشگاه‌های بنه در جنوب البرز مركزی در قلب پارك ملی آغاز شد.

بر اساس گزارش‌های منتشره از سوی یكی از دانشجویان مقطع دكترای دانشگاه تهران در رشته جنگل، نزدیك به 1000 اصله درخت بنه در این پارك ریشه كن شده و خاكبرداری و تسطیح اراضی نیز خسارات زیادی به این پارك ملی وارد ساخته است.

هومن روانبخش، دانشجوی دکترای جنگل شناسی در ان باره به سبزپرس می‌گوید: برای احداث این جاده جدید، تعداد زیادی درخت بنه و بادام کوهی ریشه کن شده‌اند. این جاده با دیواره‌های بسیار بلندی در حال احداث است و چندین تن خاک برای این کار جابه‌جا شده است.
 
او ادامه داد: احداث این جاده هنوز به دریاچه سد نرسیده است اما در همین مسیر کوتاه احداث شده، تعداد زیادی درخت ریشه کن شده است.

روانبخش تصریح کرد: طبق مطالعات علمی که چند سال قبل در رویشگاه‌های صخره‌ای بنه انجام شده است، در هر هکتار از زیستگاه‌های بنه در پارك ملی خجیر به طور متوسط 250 پایه بنه وجود دارد و با توجه به اینکه تاکنون 4 هکتار از عملیات ساخت جاده انجام شده است، تقریباً یک‌هزار اصله درخت بنه نیز قطع شده است. او گفت: مسئولان سازمان حفاظت محیط زیست قبلا اعلام کرده بودند که سد ماملو سند ارزیابی زیست محیطی دارد و بالاترین حد آبگیری مخزن سد، پایین‌تر از رویشگاه بنه است.

آنها تاکید داشتند که در احداث سد، هیچ درخت بنه‌ای قطع نمی‌شود اما حالا می‌بینیم که تغییر مسیر جاده در اثر احداث سد، باعث قطع درختان بنه می‌شود. این فعال محیط زیست خاطر نشان کرد: در طرف دیگر رودخانه، درختی وجود ندارد و همه درختان بنه در یک سوی رودخانه قرار گرفته‌اند. به نظر می‌رسد که با احداث پل می‌توان جاده را به طرف دیگر رودخانه منتقل کرد تا درختان بنه آسیب نبینند.
 
او افزود: طبق قانون، هرگونه عملیات عمرانی و حتی بوته کنی در پارک‌های ملی ممنوع است. علاوه بر این در پارک‌های ملی حفاظت خاک بسیار اهمیت دارد اما در این پروژه چندین تن خاک جابه‌جا می‌شود که این جابه‌جایی و قطع درختان، فرسایش گسترده خاک را به دنبال دارد.

روانبخش یادآور شد: پارک ملی خجیر، سال‌ها قرق بوده و به همین دلیل چرای دام در آن انجام نمی‌شده و دارای تنوع گیاهی بالایی است. با جابه‌جایی خاک و تخریب رویشگاه‌ها، تنوع گیاهی منطقه به شدت افت خواهد کرد که علاوه بر تخریب ذخایر ژنتیکی، کاهش جمعیت حیات وحش و تغییر زیستگاه را به دنبال خواهد داشت.
 
او ادامه داد: دو سال قبل در منطقه‌ای که برای احداث جاده در حال تخریب است، گله‌های بزرگ قوچ و میش را از نزدیک مشاهده کرده بودیم كه امروز دیگر نیستند علاوه بر این سرگین پلنگ نیز در این منطقه دیدیم که خیلی قدیمی نبود.

پارك ملی خجیر به همراه پارك ملی سرخه حصار تهران از قدیمی‌ترین مناطق حفاظت شده ایران هستند كه از تنوع زیستی بالایی برخوردارند اما در سه دهه اخیر به دلیل ساخت و سازهای گسترده، ‌حضور پادگان‌های نظامی، ‌ساخت سد، ساخت جاده، عبور خط لوله نفت و نیز عبور خط لوله گاز آسیب‌های زیادی دیده است با این حال خجیر هنوز هم یكی از بهترین رویشگاه‌های بنه در البرز مركزی جنوبی است كه از ارزش زیادی از نظر حفاظتی برخوردار است.

منبع : روزنامه پول